Spaanse Kunst (3)

In de 18e eeuw, na de vestiging van de Bourbon dynastie in Spanje, werd het neoclassicisme geintroduceerd (Paleis van Aranjuez, Prado Museum) en werd de San Fernando Academie voor Fijne Kunsten gecreeerd. Rond de eeuwwisseling naar de 19e eeuw blinken de geniale werken van schilder Francisco de Goya, voorloper van de moderne schilderkunst, uit. Het Romanticisme brak met neoclassicistische schoonheidsleer. Hoogtepunten uit deze periode zijn het Nationale Bibliotheekgebouw, en de schilderijen van Mariano Fortuny. De 19e eeuw eindigde voor de architectuur met het modernisme, waarvan een authentieke explosie plaatsvond in Barcelona, met personen als Gaudi, ontwerper van, onder anderen, de Sagrade Familia kerk en het Batlló huis.

De 20e eeuw werd beinvloed door verschillende stijlen: aan het begin van de eeuw had het impressionisme in Joaquin Sorolla zijn meest uitstekende schilder. Later zorgden de nieuwe Parijse artistieke neigingen voor het ontstaan van verscheidene avant-guarde stijlen, waarvan Pablo Picasso (cubisme), Joan Miro en Salvador Dalí uitblinkers zijn.

In de periode tijdens de Tweede Republiek, was de architectuur gericht op rationalisme en functionalisme (Josep Lluis Sert). De internationale isolatie van Spanje na de burgeroorlog zorgde voor een na-oorlogse periode van monumentalistische architectuur, welke eindigde in jaren 50 met meer innovatieve architecten zoals Oriol Bohigas and Ricardo Bofia (Santiago Calatrava en Rafael Moneo blinken tegenwoordig uit). Gedurende de jaren 60 ontstond de Pop-art, geleid door een groep artiesten genaamd Equipo Cronica. De belangrijkste beeldhouwers van de 20e eeuw waren Pablo Gargallo, Eduardo Chillida en Jorge de Oteiza, en in de schilderkunst waren dit Antoni Tapies en Miquel Barceló.

[Cultuur, Kunst en Literatuur]     [1 2 3]